|
De eerste les van de beginners workshop van Nolan Clark, is deze zonsondergang, waarvan beide schilderijen niet alleen in uiterlijk verschillen maar ook in materiaal. Het linkerdeel van dit schilderij is met oliverf gedaan, om precies te zijn Cobra H²O olieverf, en het rechterdeel is met acrylverf gedaan. Dit om te laten zien dat je met acrylverf op dezelfde manier kunt schilderen als met olieverf. Ik heb het voorbeeld aangepast door het tweetal dat er innig verstrengeld stond, te vervangen door deze katten. Omdat ik beide mediums heb gebruikt is dit schilderij ook bij Acryl te vinden, met als extraatje een close-up van de katten. [3 augustus 2012]
Niet alleen Dennis Clark geeft les/workshops bij PaintBasket, ook zoon Nolan Clark geeft wekelijks les/workshops maar dan in olie- en acrylverf. De eerste workshop die ik live volg, is deze waarin we leren hoe sneeuw realistisch weer te geven. Heel leuk om te doen en volgens mij ziet er redelijk goed uit. Naast de voetstappen van een wandelaar, heb ik nog het afdrukken van een hond en wat hertensporen aangebracht. Deze keer heb ik H²O Cobra Olieverf gebruikt, werkt prettig ook al zijn sommige kleuren een beetje stug. Maar geen nare geur en dus ook geen hoofdpijn. [30 juli 2012]
Niet helemaal tevreden met het resultaat, de rechterhelft is erg gespiegeld aan de linkerhelft, net iets te veel in balans, dus een aantal aanpassingen gemaakt. Er zijn wat bomen bijgeplaatst, de opgehoopte sneeuw is iets verandert en ik heb een hertenbok in de achtergrond geplaatst, als focuspunt. Het ziet er nu veel beter uit, juist door het verschil tussen links en rechts is het landschap veel harmonieuser geworden. [1 augustus 2012]
Dit is een van de eerste oefeningen uit het boek: Bold Strokes, van Marc Cristopher Weber. Het is de bedoeling om met zo min mogelijk penseelstreken een goed gelijkend schilderij te maken. Nadat ik de ondergrond met acrylverf heb geschilderd, waarvoor ik hooguit 15 minuten mag gebruiken, ga ik verder met olieverf. Het is best lastig om het niet over een eerdere streek heen te schilderen, om die bij wijze van spreken iets te verbeteren. Dit lukt dan ook niet helemaal want ik heb 17 penseelstreken nodig om de reiger af te krijgen, twee keer ben ik net iets te vroeg gestopt omdat ik te weinig verf aan mijn penseel heb. Misschien heb ik de 15 streken niet gehaald, maar dit is wel een mooi voorbeeld van los en vrij schilderen geworden. Toch nog maar eens een tweede poging wagen. [4 juli 2012]
Een prachtig portretje van Yana. Ze ziet er lief uit zo tussen al de fleurige bloemen. Yana is goed gelijkend, zo zag ze er uit toen ze nog een kitten was, nu heeft ze een iets voller koppie. Haar mooie groene ogen zijn goed gelukt, al ben ik over de glimplekjes niet helemaal tevreden. Maar die kan ik altijd nog corrigeren zodra de olieverf helemaal droog is. Voor nu ben ik heel erg blij met mijn nieuwe kunstwerkje. Een ovaal van ongeveer 16 x 20 cm, linnen canvasdoekje. Deze keer heb ik ook H2O olieverf gebruikt, omdat ik steeds slechter tegen de gewone olieverf kan. Eigenlijk meer tegen al de oplosmiddelen, maar met deze olieverf is dat nu geen probleem. [18 mei 2012]
Een klein olieverfschilderijtje waar ik weken mee bezig ben. Maar met het eindresultaat ben ik dan ook meer dan tevreden. [17 april 2012]
Mijn kersjes, zien er kleurig uit. Door de donkere achtergrond, een combinatie van burnt umber, burnt sienna en een beetje zwart, knallen de kleuren echt. Vooral het geel lijkt wel licht te geven. Geïnspireerd door het boek, "De magie van Olieverf" (Herdin, Tirionart).Ik werk zonder dat boek, dat alleen een goede bron voor inspiratie is. Maar ook twijfel ik nog te veel, en te vaak, aan mijn eigen kunnen. Als ik van plan ben om mijn kersenschilderijtje op te ruimen, zie ik opeens dat het nog niet af is. De bovenste kers zweeft los in de lucht en er ontbreken bij een aantal kersen de lichte reflecties rechts boven. Aangezien ik geen olieverf in huis heb, in ieder geval niet de juiste kleur, neem ik het 's avonds mee als ik naar schilderen ga. Daar zet ik ook nog een aantal lichtpuntjes op de kersen, de bovenste krijgt een touwtje om het steeltje zodat het kersje hangt, én als laatste de nog ontbrekende lichtpuntjes en reflecties op de tafel. Na het plaatsen van mijn initialen, is het schilderijtje dan toch helemaal klaar. [9 februari 2012]
Na maanden is het eindelijk klaar, mijn uitgeblazen kaars in olieverf. Naar een voorbeeld uit: De magie van olieverf. Maanden lang heeft het schilderijtje op de kast gelegen, met alleen de kaars. Omdat ik die in eerste instantie te groot had gemaakt, moest ik met wit over het bovenste deel om het te corrigeren. Door de verhuizing, en het niet meer naar een schilderclub gaan, bleef het maar wachten. Maar afgelopen dinsdag heb ik het laatste stukje toegevoegd, het kringeltje rook van de kaarspit. [31 januari 2012]
Nu het mooie weer weer begint komen de vlinders ook weer terug, en op onze wandelingen maken we dan ook al snel weer foto's van Citroenvlinder, Koolwitje, Kleine Vos en deze Dagpauwoog. De prachtige kleuren en fraaie tekening van deze laatste zijn de aanleiding tot dit kleine schilderijtje, 20x20cm. Deze keer géén onderschildering van acryl, maar direct de H2O-olieverf. Als aanvulling op de felle warme kleuren van de vlinder het koelere paars van de herfstaster, die dus nog lang niet in bloei staat. Maar de kleur van de bloemen komt overeen met dat van de ogen van de Dagpauwoog. Omdat de witte achtergrond niet mooi is, ook door kleine vlekjes olieverf, maak ik deze zachtgroen. Helaas zijn vlinder en asters al klaar, dus moet ik tussen de bloemblaadjes en vlindervleugels door schilderen. Met veel geduld, twee dagen, en nog meer medium om het goed smeerbaar te houden, lukt dat. Een prachtig klein schilderijtje dat alleen nog ingelijst hoeft te worden. [13 april 2011]
Na geoefend te hebben op het in elkaar laten vloeien van kleuren en de druppels met de H2O-olieverf, waag ik mij aan een 'echt' schilderij met deze verf. Een klein doekje van 20X20cm met een onderschildering van acryl. In eerste instantie is het de bedoeling om het schilderij ook af te werken in acryl. Maar het snelle drogen, ondanks de retarder, en het niet echt goed kunnen vervagen van overgangen werkt frustrerend. Ik besluit dan ook om het schilderijtje van de Rode Kardinaal af te maken in H2O-olieverf. Ik ben er toch nog gauw een aantal weken mee bezig, maar het eindresultaat mag er zijn. [23 maart 2011] Dit wordt twee maanden later het cadeautje voor mijn moeder die 72 wordt. Ze is er heel blij mee, maar kan er maar heel erg kort van genieten. Een maand na haar verjaardag overlijdt ze.
Alleen bij het gebruik van de gele tinten blijkt dat deze niet zo goed dekken als de normale olieverf. Zelfs na drie laagjes blijft de ondertekening licht te zien, jammer. Maar verder ben ik over het gebruik van deze olieverf erg tevreden. Als mij bij Passe-Partout gevraagd wordt of de verf bevalt kan ik dat dan ook beamen. Later hoor ik dat de H2O-olieverf van een ander bekend merk helaas het nadeel heeft van een erg onaangename geur. Jammer want ik had over willen gaan op deze duurdere, en
naar ik hoopte en verwacht had, betere kwaliteit. Maar als ik alsnog met een nare geur geconfronteerd word, is het beter om toch eerst een aantal kleine tubbetjes van verschillende merken uit te proberen, voor ik aan een complete set kleuren begin. [3 februari 2011]
Het duurt ruim een half jaar voor ik weer iets met olieverf ga doen. Deze keer echter probeer ik H2O-olieverf van Reeves uit. Dit werkt prettig, iets stugger dan de gewone olieverf, maar verder smeert het, met gebruik van medium voor H2O-olieverf, net zo lekker uit en kan ik er ook redelijk lang in doorwerken. Ik merk al snel een aantal voordelen op ten opzichte van de traditionele olieverf. Het is in de eerste plaats de volgende dag al vrijwel droog waardoor ik kan beginnen met de druppels. Verder ruikt het vrijwel niet, wat een groot voordeel is want van traditionele manier van olieverfschilderen krijg ik toch vrij snel fikse hoofdpijn. [18 januari 2011]
Vreemd kan het lopen. Ooit nam ik mij voor het bij één olieverfschilderij te laten, maar ondertussen ben ik daar op terug gekomen. Dit is mijn derde olieverfschilderij in korte tijd. Een oefening in het maken van een achtergrond in warme kleuren. En omdat een lege ondergrond ondanks het mooie kleurverloop, maar saai is. voeg ik er nog een druppel aan toe. Met beide ben ik tevreden, ook al is het kleurverloop van de achtergrond niet helemaal perfect. De druppel vind ik geslaagd, vooral de schaduwen, die geven de druppel zijn volume. Hij kan zo van het papier rollen. [20 juni 2010]
Als voorlaatste en tevens mijn mooiste, wordt de roos geschilderd met olieverf. Ik heb met heel veel plezier aan deze roos gewerkt. Olieverf werkt zó prettig en ondanks de geur van de verf, terpentine en de lange droogtijd die het nodig heeft, is dit toch wel het medium waar ik verder in wil. Wat werkt dit prettig, en dan de kleuren van de roos, alsof er licht vanaf straalt. Olieverf geeft de roos iets levendigs mee, dat met geen ander medium is na te maken, in ieder geval niet door mij. Nee, van alle rozen die ik geschilderd heb, is dit wel mijn mooiste en word ik warm als ik er naar kijk. De roos ziet er niet alleen realistisch uit, maar ook zacht en zij heeft zelfs de textuur van een roos. De olieverf heeft iets fluweligs en ook de satijnglans werkt daar aan mee. Pas als de roos helemaal droog is ga ik er voorzichtig met mijn vinger over, en inderdaad... het voelt aan als fluweel. [12 februari 2010]
Eenmaal besmet met het virus 'Olieverfschilderen', begin ik al snel aan een volgend exemplaar. Ditmaal een klein zeegezicht op een canvasboard. Het is maar klein, 20x20 cm, maar ook dit kost me weer een aantal weken schilderen. Ik schilder namelijk niet elke dag en daarnaast schilder ik hoofdzakelijk met aquarel. Dan is er ook nog de kwestie van geur, maar door gebruik te maken van reukloze terpentine kan ik dat verminderen. [2010] Jaren geleden heb ik eens met olieverf een zogenoemd 'Bob Ross' schilderijtje gemaakt. Ik vond het wel leuk maar de lange droogtijd van de verf heeft er toe geleid dat ik het zelf nooit aangeschaft heb. Maar als ik op een dag een leuke aanbieding zie, trakteer ik mijzelf op een mooi kistezeltje met olieverf. Hierbij zitten een voorbeeld, verf, mediums en een doekje van 25x30cm. Door daar mijn eigen draai aan te geven, het voorbeeld is nogal somber, ontstaat bovenstaand landschapje. Ik ben er een paar weken mee bezig geweest, maar daarna wel van mening veranderd. Dit werkt echt heel fijn, en de langere droogtijd neem ik dan maar op de koop toe. Het uitwerken en het langer kunnen doorwerken met olieverf, is een groot voordeel, dat acryl en aquarel helaas missen.
Mijn eerste olieverfschilderij, gemaakt bij een 'Bob Ross' Workshop tijdens de Creadoe in Utrecht waarschijnlijk in 2000 of iets eerder. Het lijkt mij leuk om eens zo'n workshop te volgen en gelukkig is er nog plaats voor een aantal deelnemers. Met een grote groep mensen, en nog meer toeschouwers, word er door ons in drie kwartier een landschapje gemaakt. Heel leuk, en omdat ik nog meer van de beurs wil zien kan het schilderijtje de rest van de dag daar blijven hangen. Pas bij het ophalen realiseer ik mij dat ik hier toch wel slecht op voorbereid ben. Het schilderij is nog nat, niet echt bij stilgestaan, én ik moet nog met de trein terug naar Enschede. Heel voorzichtig het schilderijtje in een plastic draagtas gedaan en richting station en huis. Gelukkig ben ik goed thuis gekomen, het schilderij heeft geen schade opgelopen. Op één klein plekje na waar het tegen het plastic heeft gezeten, komt het ongeschonden uit de tas. Het duurt bijna een jaar voordat het schilderij helemaal droog is, en voor mij staat dan al vast dat olieverf niets is voor mij, het duurt mij veel te lang voordat het droog is. [2000] |
![[Foto: © Rita Melgert]](olie/olie15.jpg)
![[Foto: © Rita Melgert]](olie/olie14.jpg)
![[Foto: © Rita Melgert]](olie/olie11.jpg)
![[Foto: © Rita Melgert]](olie/olie04.jpg)
Reageren