Drie Koele Kippen/Tekeningen/Ouder

Eén van de drie Koele Kippendames als cartoonfiguurtje, gewoon om te kijken in hoever ik iets eigens kan maken. Eigenlijk is zij de eerste stap geweest naar de kinderschilderijtjes die ik nu geregeld maak. Hier gebruik ik ook voor het eerst een 'kippige' handtekening, die ook op die schilderijtjes staan. Dan heeft de kam, en het hier ontbrekende snaveltje, een fel rode kleur.

[31 december 2010]

Ook dit is één van de Drie Koele Kippen, nu op en losse schetsmatige manier getekend. Ik probeer op dit moment steeds weer iets anders uit, maar vooral om mijn eigen 'stijl' te vinden. Ik ben er nog steeds niet achter wat mij nu het meest ligt, ik blijf het ook moeilijk vinden om iets wat ik in mijn hoofd heb, precies zo op papier te krijgen. Ik twijfel nog té veel aan mijn eigen kunnen en dat blokkeert mijn creativiteit, ik ga twijfelen en dan komt er gewoon niets meer uit mijn handen.

[31 december 2010]

Weer knikkers, maar deze keer een aantal verschillende soorten. Niet alleen de oude vertrouwde glazen kattenogen, maar ook opaak glazen knikkers. En een zestal kleine glazen knikkertjes met een paarlemoer glans. Die laatste mogen dan klein zijn, het is tevens ook het moeilijkst om goed te krijgen. Het is niet echt gemakkelijk om de juiste kleuren te vinden, en het er als paarlemoer uit te laten zien. Maar ik denk dat het redelijk gelukt is. Vooral de lichtvlekjes op de ondergrond vind ik mooi geworden. Nu ik het kleuren steeds beter onder de knie krijg, heb ik ook steeds meer plezier in het zoeken naar passende onderwerpen.

[december 2010]

Twee pruimen, de een rood de ander paars. Beide pruimen zijn uit verschillende kleuren en lagen opgebouwd, met als basis een zacht vanillegeel. Hierop heb ik met een pen, over een doorzichtig stukje papier, meerdere puntjes gezet op de gele plekjes op de pruimen. Daarna is het opletten dat ik de puntjes niet dicht kleur, maar dat die door alle lagen nog zichtbaar blijven. Eerder is het mij nooit opgevallen dat pruimen kleine stipjes geel hebben op hun schil, pas nu ik bezig ben met het zo realistisch mogelijk weergeven van de pruimen, zie ik dit pas.

Een aantal in elkaar gedraaide doorzichtige strookjes cellofaan, gekleurd met Karisma kleurpotloden. Hier zitten twee dingen in die ik best moeilijk vind. Ten eerste het om elkaar laten draaien van de strookjes, het is best moeilijk om de goede lijn te blijven volgen, vooral in de knik van de draai moet ik goed opletten. Ten tweede het doorzichtig maken van de strookjes. Niet alleen moet ik de glans goed krijgen, ik moet er ook rekening mee houden dat het cellofaan op de plekken waar de twee strookjes over elkaar liggen, een heel andere kleur krijgen. Maar ik denk dat het wel goed gelukt is, nu nog een poging doen om kleurloos cellofaan te tekenen.

Na de mooie rode appel en het kersje, nu een sappige groengele peer. Deze keer op iets gladder papier, 200 grams wit tekenpapier van Daler and Rowney. In plaatst van de Karisma's heb ik Bruynzeel Fullcolor gebruikt. Op sommige delen van de peer zitten zo'n 16 lagen kleur in totaal. Doordat dit papier gladder is dan het aquarelpapier dat ik eerder heb gebruikt, is de kleuropname ook iets minder. Het papier is iets sneller verzadigd, maar door gebruik te maken van wit kleurpotlood, is het mogelijk daarna nog twee, drie nieuwe kleurlagen toe te voegen. Daarna nog met de kleurloze blender over de peer, om de streken zoveel mogelijk te verwijderen. Na een laagje fixatief kan de tekening opgeborgen worden.

Na de donkerrode appel, nu een kleine kers. Omdat ik de kers helder wil houden, en niet zo zwaar en donker als die appel, gebruik ik maar een paar kleuren. Ook maak ik nu hooguit 10 lagen. Deze keer geef ik de achtergrond een donkere kleur. Dit om de schaduw van de kers mooier en duidelijker naar voren te laten komen.

[november 2010]

Na mijn knikkers wil ik nu wel iets anders proberen. Het eindresultaat is deze prachtig glanzende rode appel. Je zou er zo in kunnen bijten. De appel bestaat uit ongeveer 15 lagen kleur over elkaar heen. Ik heb gebruik gemaakt van zo'n 10 verschillende kleuren. Dit resultaat is dan ook alleen maar te bereiken met een heel goed kleurpotlood. Ik gebruik al jaren de kleurpotloden van Karisma, die helaas niet meer gemaakt worden. Gelukkig heb ik toen niet alleen een complete doos met 120 potloden gekocht. Nadat ik per toeval hoorde dat de kleurpotloden niet meer gemaakt zouden worden, heb ik ook nog eens elke kleur los bijgekocht op reserve. Ik ben heel zuinig op mijn kleurpotloden, maar eens zijn ze op. Ik gebruik ook wel Bruynzeel design Fullcolor kleurpotloden, maar die zijn lang niet zo intens van kleur als mijn geliefde Karisma's.

[13 juli 2010]

Omdat ik erg blij ben met mijn eerste poging om een glazen voorwerp weer te geven, ga ik een stapje verder. Nu niet alleen een groter aantal knikkers, maar deze keer zijn het van die ouderwetse, kleurige, doorzichtige knikkers. In eerste instantie lijkt het onderwerp eenvoudig, een aantal mooi gekleurde glazen knikkers. Maar bij nader inzien valt dat 'eenvoudig' best wel tegen.
Ik heb er niet bij stilgestaan dat het niet alleen het weergeven van de glazen knikkers inhoudt, maar ook nog eens de reflecties van de knikkers op de ondergrond. Die reflecties zijn soms zelfs totaal anders dan de kleur van de knikker zelf. De glanspuntjes en de luchtbelletjes die ontstaan zijn tijdens het glasblazen. De reflecties van de knikkers op elkaar en de ondergrond, de doorzichtigheid én het goed weergeven van een bol. Al deze details maken het een project dat mij meerdere dagen bezig houdt.

[9 juli 2010]

Ik heb altijd graag voorwerpen, en dan vooral glaswerk, willen leren tekenen of schilderen. Ik vind het een hele kunst om niet alleen de vorm goed te krijgen, maar vooral de glans en doorzichtigheid. Of eigenlijk het materiaal waaruit iets bestaat zo realistisch mogelijk weer te geven. Omdat ik met veel plezier met kleurpotloden werk, vooral met mijn favoriete Karisma's, lijkt het mij dan ook niet meer dan logisch om juist daarmee te beginnen. Ik begin heel voorzichtig aan deze drie glazen knikkers.
Om het mijzelf niet al te moeilijk te maken zijn deze eerste knikkers niet doorzichtig. Dus hoef ik mij alleen maar op de vorm, kleur en glans te concentreren. Na een hele dag bezig te zijn geweest ben ik heel erg tevreden met het eindresultaat. Ik wist niet dat er nog zoveel verschillende kleuren in deze knikkers zaten.

[3 juli 2010]

Deze roodborst heb ik afgelopen winter in de tuin gefotografeerd. Zijn veertjes bol opgezet om maar zoveel mogelijk lucht als bescherming tussen zijn veertjes te krijgen. Diep weggezakt over zijn pootjes zat hij in de sneeuw te kijken naar merels die brood aan het eten waren. Een andere keer weer ging hij hoog op de pootjes staan en leek zijn lijfje lang en dun. Vogels fotograferen is een van de dingen die ik graag doe, jammer dat de meeste foto's van achter het glas gemaakt zijn, of van grote afstand. Vogels tekenen had ik wel vaker gedaan, maar dit roodborstje is het eerste dat mijn goedkeuring krijgt, en waar ik heel erg blij mee ben. Nu wil ik ze ook nog eens leren schilderen.

[juli 2010]

Een ander potlood/krijtje dat ik nog niet gebruikt heb, maar ooit van mijn kinderen heb gekregen, is Neocolor vetkrijt. Aquarelkrijtjes van was in leuke felle kleurtjes. De roos ziet er leuk uit en ik denk dat ik de Neocolorkrijtjes toch vaker ga gebruiken. Ik zag ze altijd aan voor kinderkleurkrijtjes, zoiets als het ouderwetse Wascokrijt. Maar dit is toch een stapje verder doordat je er prachtige aquareltekenigen mee kunt maken.

[7 januari 2010]

Met aquarelpotlood ziet de roos er weer totaal anders uit. De kleur verandert ook iets door het gebruik van water, het mengen gaat wel gemakkelijk. Al met al heeft het toch wel het effect van een aquarelschilderij. Pas bij nauwkeurig bestuderen ontdek je de potloodstreken.

[28 december 2009]

Ik heb het mengen van kleuren nog niet zo in de vingers. Maar ergens moet je beginnen, en daar leent deze roos zich prima voor. Ik heb niet veel kleur gemengd, hooguit een beetje rood met geel. Maar het roze, groen en geel bestaat hoofdzakelijk uit één kleur, en soms zelfs maar uit een enkele laag. Zelfs de achtergrondkleur is alleen met ultramarijn gedaan.

[17 december 2009]

Een kleurige schets van een stam heb ik met kleurpotlood uitgewerkt. Het huidige seizoen, de herfst, geeft de inspiratie tot de achtergrondkleur. Herfst is veruit favoriet, de kleuren, de paddestoelen en de prachtige dieprode zonsondergangen, maken dat de herfst om mij wel lang mag duren. Maar ja, de winter heeft ook weer zijn charme, maar helaas mist die de prachtige warme gloed van de herfst.

[22 oktober 2009]

Eindelijk heb ik mijn goede potloden, een extra setje van mijn potloden thuis, en kan ik weer met veel plezier tekenen, en vooral kleuren. Mijn eerste tekening is deze tak met prachtige orchideëen. De tekening is helemaal opgebouwd uit arceringen en kruisarceringen, en het wit van de bloem is het papier. Het is een vrij grote tekening, iets groter dan A3. Het kleuren met mijn eigen favoriete Karisma's en Bruynzeel is een verademing na het frustrerende van de kinderpotloden. Deze geven de kleur heel snel af, zelfs zonder al te veel druk uit te oefenen.

[17 februari 2009]

Na een aantal kleurige schetsen van vogels nu een serieuze poging om een leuk vogeltje neer te zetten, een bijenvanger bijvoorbeeld.

[6 januari 2009]

Reageren

Drie Koele Kippen/Tekeningen/Ouder